ตอนที่ 66 ส่งอาหาร

ตอนที่ 66 ส่งอาหาร

ตอนที่ 66 ส่งอาหาร

อวี๋จือพยักหน้า “ฉันมาดูว่าบ้านสร้างไปถึงไหนแล้ว นี่คือหมั่นโถวธัญพืชที่แม่ฉันนึ่ง กับปลาแดดเดียวที่ทำจากปลาที่เด็ก ๆ ในบ้านตกมาแล้วเอาไปตุ๋นหนึ่งชาม ถ้าท่านผู้เฒ่าไม่รังเกียจ ก็ลองชิมดู”

ท่านผู้เฒ่าว่านมองปิ่นโตอะลูมิเนียมในห่อผ้า รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนจะรู้สึกสะเทือนใจขึ้นมา

เขาลืมไปแล้วว่ามีคนทำอาหารให้กินครั้งสุดท้ายเมื่อไร

ในบ้านมีลูกหลานไม่น้อย ทุกคนต่างพูดว่ากตัญญูต่อเขา ทุกครั้งที่มาก็หิ้วของมาเป็นห่อ ๆ จนคนมากมายพากันอิจฉา

แต่ของที่นำมาให้ล้วนเป็นอาหารเสริมสารพัดอย่างที่เขาไม่ชอบกิน ภายนอกดูดีหรูหรา ทว่าไม่มีสิ่งใดถูกใจเขาเลย

ของเหล่านั้นกองพะเนินอยู่ตรงมุมห้อง ทุกครั้งที่คนในบ้านมา เขาก็ไม่รู้ว่าพวกเขาเห็นหรือไม่

อย่างไรก็ไม่มีใครพูดถึงเรื่องนี้ ยังคงนำมาให้ตามเดิม

บางทีในสายตาพวกเขา เขาจะกินหรือไม่ไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือพวกเขานำมาให้แล้ว จึงจะรู้สึกสบายใจได้