ตอนที่ 64 ความคิดของคนตระกูลเถา

พอได้ยินว่าอาการได้รับการบำรุงอย่างดี หวังซินเฟิ่งก็วางใจ

“ถ้าอย่างนั้นก็ดี ช่วยตรวจดูหน่อยว่าต้องจ่ายาอะไรเพิ่มไหม พวกเราไม่กลัวเสียเงิน ต้องตรวจอะไรอีกหรือเปล่า แล้วกินอาหารเช้าได้ไหม”

นี่พวกเราจะเลิกยุ่งกับอาหารเช้าไม่ได้เลยหรือไง

การเขียนบันทึกชีพจรของอวี๋ฮ่วนจื่อชะงักไปครู่หนึ่ง เขาอยากพูดความจริง แต่ก็กลัวถูกต่อย

คนบ้านนี้รักสะใภ้น้อยราวกับลูกแก้วของตัวเอง เกรงว่าคงยอมรับผลลัพธ์แบบนั้นไม่ได้

“ไม่จำเป็นต้องตรวจอย่างอื่นแล้ว กินอาหารเช้าได้ อะแฮ่ม คือว่า ก่อนหน้านี้พวกคุณกินยาอยู่ใช่ไหม”

หวังซินเฟิ่งมองอวี๋ฮ่วนจื่อด้วยสีหน้าสงสัย เห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อในความสามารถของเขา ในเมื่อคุณจ่ายยาของคุณไปสิ จะถามเรื่องอื่นทำไม

อวี๋ฮ่วนจื่อถูกหวังซินเฟิ่งมองจนเริ่มหงุดหงิด ชื่อเสียงของเขาแลกมาด้วยพลังอำนาจ ไม่ใช่พวกฉวยชื่อเสียงหาผลประโยชน์ สายตาแบบนี้ถือเป็นการดูหมิ่นเขาอย่างโจ่งแจ้ง

เขาอดทนไว้แล้วคิดว่า ช่างเถอะ ๆ ยายแก่คนนี้น่ากลัวเกินไป เขาไม่ควรหาเรื่องด้วย

“ผมแค่อยากดูว่าใบสั่งยานั้นเป็นอย่างไร จำเป็นต้องจ่ายยาเพิ่มไหม ยาที่ผมจ่ายจะตีกับยานั้นหรือเปล่า”