เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
แต่เช้าตรู่ หวังเซิ่งปิงหิ้วเสื้อผ้ามาสองชุด พาคนงานที่มาถึงนอกเรือนรวมตั้งแต่เช้าไปยังตรอกเขาเหลือง
เมื่อวานตกลงกันไว้แล้วว่าจะให้จ้าวเฉียงเป็นคนจัดการคนเหล่านี้ทั้งหมด รออีกสองวันให้ทุกอย่างเข้าที่เข้าทางและหวังเซิ่งปิงคุ้นเคยกับงานแล้ว ก็จะมอบสิทธิ์บริหารทั้งหมดให้หวังเซิ่งปิง ส่วนจ้าวเฉียงเองก็ต้องไปจัดการเรื่องอื่น
หวังเซิ่งปิงทั้งตื่นเต้นและกระวนกระวายใจ แต่ยังคงจัดการงานต่าง ๆ ได้อย่างรอบคอบ
ซางต้าจ้วงตื่นขึ้นแต่เช้าตรู่แล้วเริ่มจัดกระเป๋า หวังซินเฟิ่งทำเสบียงแห้ง ส่วนซางเซิ่นกับซางเย่ที่ทำการบ้านจนถึงกลางดึกก็ถูกสั่งให้วุ่นวายไปหมด
อวี๋จือได้แต่ลุกขึ้นอย่างพูดไม่ออก แล้วจัดการตัวเอง
แค่ไปโรงพยาบาลตรวจร่างกายเท่านั้น จริง ๆ แล้วไม่เห็นจำเป็นต้องวุ่นวายถึงขนาดนี้ แต่ผู้ชายในบ้านกับแม่สามีไม่ยอมฟังเธอ
“จือจือ แม่ได้ยินมาว่าการตรวจบางอย่างกินอาหารเช้าไม่ได้ ต้องตรวจตอนท้องว่าง อดทนหน่อยนะ รอพวกเราถามหมอก่อนแล้วค่อยกิน ดีไหม”
อวี๋จือยิ้ม “ได้ แม่กับพวกคุณกินกันเถอะ ฉันไม่เป็นไร ไม่ต้องเอาของไปเยอะขนาดนั้น เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว ไม่จำเป็นหรอก”
“ไม่ได้ ซางต้าจ้วงบอกว่าที่นั่นค่อนข้างไกล อีกทั้งยังไม่รู้ว่าโรงพยาบาลจะมีคนมากแค่ไหน ถ้าต้องรอถึงบ่ายจะทำยังไง ไม่เป็นไรหรอก ของก็ไม่หนัก ให้ซางเย่แบกไป”
ตระกูลเถากลับมาแล้ว ที่บ้านจึงต้องเหลือคนเฝ้าไว้ ซางเซิ่นเลยอยู่บ้าน ส่วนซางเย่เพราะมีแรงมากจึงตามไปช่วยงานใช้แรง