ตอนที่ 61 ผู้มีพระคุณของตระกูลหวัง

ซางเซิ่นกล่าวว่า “ก็คือครอบครัวที่ย่ากับพ่อและเย่จื่อเคยจัดการไปนั่นแหละ”

อ๋อ พวกเขานั่นเอง

“พวกเขาไม่ได้ทำอะไรใช่ไหม พวกเธอเป็นอะไรหรือเปล่า?”

“พวกเขาไม่กล้าหรอก”

ท่าทางหนักแน่นและสุขุมของเด็กหนุ่มทำให้อวี๋จือใจอ่อน นี่สินะ ลูกชายของเราเริ่มเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

เธอยื่นมือไปลูบศีรษะเด็กหนุ่ม “เอาล่ะ อ่านหนังสือเถอะ แม่ไม่กวนแล้ว”

“อืม” ซางเซิ่นก้มหน้าลงอย่างเฉยชาเช่นเคย แล้วหยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน

หากสังเกตให้ดี จะพบว่ายังมีบางอย่างแตกต่างออกไป เพราะลำคอขาวผ่องของเด็กหนุ่มมีสีแดงระเรื่อชั้นบาง ๆ แต่งแต้มอยู่ ดูน่ารักยิ่งนัก

ครอบครัวเถา แม่ลูกสี่คน อาศัยอยู่ในห้องเดี่ยวที่มีขนาดใหญ่กว่าปกติเล็กน้อย

หวังเซิ่งปิงหัวเราะ “ก็เหมือนเก็บเงินได้นั่นแหละ ที่บ้านข้าง ๆ จ้างคนทำงานโดยคิดค่าแรงเป็นรายวัน คนละหนึ่งหยวนต่อวัน ถึงจะไม่มากเท่าการแบกของ แต่ก็สบายกว่า แถมยังทำได้นาน ที่สำคัญคือได้เรียนรู้ทักษะด้วย”