ตอนที่ 58 หมั่นโถวธัญพืช ให้การงาน

ตอนที่ 58 หมั่นโถวธัญพืชเพื่อความอยู่รอด

หวังอันลี่ร้อง “อา” อย่างเหม่อลอย ก่อนจะได้สติขึ้นมา ที่ทำแบบนี้ไม่ดีจริง ๆ เขาควรแอบเอาไปให้ต่างหาก

หวังอันหมิ่น แม่นางวัยสิบขวบแห่งตระกูลหวัง รู้สึกน้อยใจเล็กน้อย ดวงตาแดงก่ำพลางพึมพำว่า “แต่นางก็ทำกับพี่ชายแบบนี้ไม่ได้ อีกอย่างฟืนพวกนั้น พี่ชายอุตส่าห์หามาได้อย่างยากลำบาก”

เดิมทีฟืนเหล่านั้นก็หามาเพื่อตอบแทนบุญคุณอยู่แล้ว บ้านข้าง ๆ จะเอาไปก็เอาไปเถอะ ไม่เป็นไร แต่สุดท้ายกลับต้องมารับความน้อยใจและความอยุติธรรม ใครจะไปเกาซิ่ง

สวี่ชุนเหนียงขมวดคิ้วแล้วตวาดเบา ๆ ว่า “อันหมิ่น แม่สอนให้ลูกเป็นคนใจแคบแบบนี้หรือ”

หวังอันหมิ่นยิ่งรู้สึกน้อยใจ “หนูพูดผิดตรงไหน”

สีหน้าของสวี่ชุนเหนียงพลันเคร่งขรึมขึ้น และกำลังจะลงมือ

หวังอันลี่ได้สติขึ้นมาชั่วพริบตา รีบห้ามแม่ลูกคู่นั้น “แม่ น้องสาว อย่าโกรธเลย เป็นผมเอง ผมแค่ตั้งตัวไม่ทัน คุณย่าหวังไม่ได้เอาของเราไปเปล่า ๆ นางยัดหมั่นโถวธัญพืชให้ผม”

การกระทำและคำพูดของหวังซินเฟิ่งเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป เด็กหนุ่มเดิมทีก็ประหม่าอยู่แล้ว ตอนนั้นในหัวเอาแต่ทบทวนคำพูดที่ซ้อมมานับครั้งไม่ถ้วน แต่เรื่องราวกลับไม่เป็นไปตามที่คาดไว้ จึงมึนงงอย่างหนักและตั้งตัวไม่ทัน

“อะไรนะ”