ตอนที่ 59 ดูบ้าน

ตอนที่ 59 สำรวจบ้านหลังใหม่

สวี่ชุนเหนียงยิ่งพูดไม่ออก สามีของนางไปถูกอะไรกระตุ้นมา?

นางตอบส่ง ๆ ว่า “ไม่มีอะไร พ่อของเด็ก คุณนี่สมชายชาตรีจริง ๆ พรุ่งนี้ต้องไปทำงาน รีบนอนเถอะ เขาบอกไหมว่าจะเริ่มกี่โมง?”

“ไม่ เขาบอกให้หาคนมา ยิ่งมากยิ่งดี ค่าแรงจ่ายตามราคาตลาด โอ๊ย เมื่อกี้ฉันก็โง่จริง ๆ ไม่ได้ถามอะไรเลย คนที่ฉันรู้จักมีไม่น้อย ถ้าต้องการทั้งหมดจริง ๆ ล่ะ? พรุ่งนี้ฉันต้องไปเรียกคนมาไหม? ถ้าเรียกมาแล้วไม่ต้องการจะทำยังไง?”

สวี่ชุนเหนียงยอมแพ้ให้กับเขาจริง ๆ ผู้ชายคนนี้บางครั้งก็ซื่อบื้อเหลือเกิน “ไปสิ เขาบอกแล้วว่ายิ่งมากยิ่งดี จะหลอกเล่นกับคุณทำไม เขาไม่มีเวลาว่างขนาดนั้นหรอก”

“คุณไปเรียกคนมาให้หมดก่อน ถ้าไม่ต้องการมากขนาดนั้น ก็ให้คนที่ไม่ถูกเลือกกลับไป แถมตอนพวกคุณหางานก็ทำกันแบบนี้ไม่ใช่หรือ? ให้นายจ้างเลือก ชอบใครก็เลือกคนนั้น พวกเราจะได้ไม่ล่วงเกินใคร แล้วใครจะมาขุ่นเคืองคุณเพราะเรื่องนี้?”

หวังเซิ่งปิงคิดดูแล้วก็เห็นด้วย “ตกลง พรุ่งนี้ฉันจะไปเรียกคนแต่เช้า ให้พวกเขารออยู่ข้างนอกลานบ้าน”

หวังเซิ่งปิงออกไปเรียกคนตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง พวกเขาที่ทำงานใช้แรงต่างตื่นแต่เช้าตรู่จนดึกดื่น ออกตระเวนหางานกันทั่ว ใครมาก่อนได้ก่อน ดังนั้นการออกไปเรียกคนตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างจึงไม่ถือว่าเช้าเกินไป

พอได้ยินว่ามีงาน ทุกคนก็เกาซิ่งและตามมา รอคอยอยู่หน้าลานบ้านด้วยความหวัง ท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บและสายลมยามอรุณที่พัดฟู่ แม้รอนานแล้วอีกฝ่ายยังไม่มาก็ไม่มีใครโกรธ