กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเถาจือมีสีหน้าคล้ายเป็นเรื่องชอบด้วยเหตุผลอย่างยิ่ง
“ก็เพราะพ่อของเธอแรงน้อยจนจับไก่ยังไม่ได้ จะไปทำนาทำไร่ได้ยังไง
ส่วนฉันตั้งแต่เด็กก็กินจุ ที่นาที่ฉันทำยังกินไม่อิ่มท้องตัวเองเลย แล้วจะเอาปัญญาที่ไหนไปเลี้ยงดูพ่อของเธอล่ะ”
ซือเจาเจาเงียบงัน ช่างเป็นเหตุผลที่เรียบง่ายไม่ปรุงแต่งจริง ๆ!
คิดดูแล้ว เธอกระแอมไอเบา ๆ ช่วยกู้หน้าให้ท่านพ่อแท้ ๆ ของตัวเองสักหน่อย
“แต่แม่เคยบอกไม่ใช่เหรอว่าพ่อของฉันตอนนั้น ไม่ว่าจะความรู้ อุปนิสัย หรือหน้าตา ชาติตระกูล ก็เหนือกว่าพวกผู้ชายในหมู่บ้านตระกูลซูที่อ่านหนังสือไม่ออกตั้งเยอะแยะจนเทียบกันไม่ติดไม่ใช่เหรอ”
เมื่อเห็นลูกสาวตัวเองไร้เดียงสาถึงเพียงนี้ ซูเถาจือก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจส่ายหน้า
“แต่ว่า หน้าตากับอุปนิสัยมันเอามากินแทนข้าวไม่ได้นี่นา!