เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อเห็นซูเถาจือผู้เป็นแม่แท้ ๆ กระตือรือร้นอยากทำอาหารให้เธอกินขนาดนี้ ซือเจาเจายังนึกว่าฝีมือทำอาหารของอีกฝ่ายในชาตินี้จะพัฒนาก้าวหน้าขึ้นมากแล้วเสียอีก
ทว่าเมื่อเธอแทะแม่ไก่แก่จนเมื่อยกระพุ้งแก้มไปหมด หัวใจที่แขวนลอยอยู่ของเธอก็ตายสนิทในที่สุด เยี่ยมไปเลย แม่แท้ ๆ ของเธอยังคงเป็นมือสังหารฝีมือทำอาหารเหมือนเช่นเคยไม่เปลี่ยน
“ลูกสาว แม่ไก่แก่ตุ๋นซีอิ๊วนี้อร่อยไหม”
เมื่อเห็นซูเถาจือมองมาที่เธอด้วยสีหน้าเปี่ยมด้วยความหวัง ซือเจาเจาชะงักไปเล็กน้อย พยายามอดกลั้นแล้ว แต่อดใจไม่ไหวที่จะเอ่ยปากอย่างนุ่มนวลและจริงใจออกไป:
“แม่ ฉันคิดว่ากระทะเหล็กใบใหญ่บ้านเราคุณภาพยอดเยี่ยมจริง ๆ ต้มแม่ไก่แก่เสียจนลึกซึ้งถึงแก่นเลย”
แม่ไก่แก่ตุ๋นซีอิ๊วนี้ต้มจนเหนียวแห้งเหมือนท่อนไม้ ช่างตายได้อย่างน่าอยุติธรรมจริง ๆ!