ตอนที่ 96 พวกเรายินดีให้ความร่วมมือในการตรวจค้น แต่มีข้อแม้ว่า

“เท่าไหร่นะ พวกคุณบอกว่าถูกขโมยไปเท่าไหร่”

เมื่อพูดถึงเงินที่ถูกขโมยไป หลิวเถี่ยจู้ก็อดสะอึกสะอื้นออกมาไม่ได้

“เงินแปดร้อยหยวนนั่นฉันกับพ่อตรากตรำทำงานเหน็ดเหนื่อยตั้งสี่เดือนกว่าจะได้มา ทั้งครอบครัวของพวกเราหวังพึ่งเงินก้อนนี้เพื่อใช้ชีวิตรอดผ่านฤดูหนาวเลยนะ!”

เมื่อได้ยินจำนวนเงินที่พ่อลูกตระกูลหลิวถูกขโมยไป ทั้งตำรวจรถไฟและบรรดาผู้โดยสารต่างเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ เพราะดูอย่างไรสองพ่อลูกคู่นี้ก็ไม่เหมือนคนที่มีเงินทองมากมายถึงเพียงนั้น!

ต้องรู้ก่อนว่ายุคสมัยนี้เงินเดือนของคนงานทั่วไปก็แค่สามสิบถึงห้าสิบหยวนต่อเดือนเท่านั้น ทว่าทั้งอาหารการกิน เสื้อผ้า ที่อยู่อาศัย และการเดินทางล้วนต้องใช้เงินทั้งสิ้น อีกทั้งเด็กยังเยอะอีกด้วย โดยพื้นฐานแล้วแต่ละเดือนแทบจะไม่เหลือเงินเก็บเลย

ด้วยเหตุนี้ เมื่อได้ยินว่าสองพ่อลูกตระกูลหลิวทำงานแค่สี่เดือน หักค่าใช้จ่ายออกแล้วยังเหลือเงินถึงแปดร้อยหยวน เทียบเท่ากับแต่ละคนหาเงินได้เดือนละหนึ่งร้อยหยวน บรรดาผู้โดยสารและตำรวจรถไฟจึงพากันตกตะลึงไปหมด