เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“อะไรกัน แกบอกว่าใครเป็นขโมย”
“จะมาเสแสร้งทำไม สหายจ้าวท่านนี้บอกแล้วว่าเห็นแกทำลับ ๆ ล่อ ๆ แอบมาใกล้พวกเราเมื่อกี้ ขโมยไม่ใช่แกแล้วจะเป็นใคร”
ซือเจาเจาที่ถูกปลุกให้ตื่นค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เธอชะโงกหัวออกมาจากเตียงชั้นบน มองคนสามฝ่ายที่กำลังประจันหน้ากันอยู่ในห้องโดยสารด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ก่อนจะเอ่ยปากเสียงเย็น
“พวกแกอยากทะเลาะกันก็ไสหัวออกไปทะเลาะข้างนอก อย่ามาส่งเสียงรบกวนเวลานอนตรงนี้!”
ด้วยความที่ทั่วร่างของซือเจาเจาแผ่อารมณ์หงุดหงิดหลังตื่นนอนอันทรงพลังและน่ากลัวออกมา คนทั้งสามฝ่ายที่ถูกด่ากราดจึงพากันชะงักงันด้วยความตกตะลึง แล้วก้าวเท้าเดินออกไปข้างนอกโดยจิตสำนึก
ทว่าโหลวชีโต้วเพิ่งจะเดินไปได้สองก้าว พลันได้สติกลับมา เขาหันไปมองซือเจาเจาด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ เดี๋ยวสิ นี่เขาโดนคนใส่ร้ายว่าขโมยของเชียวนะ ผลสุดท้ายเธอมีปฏิกิริยาแค่นี้เนี่ยนะ