ตอนที่ 53 อคติในใจคนเป็นภูเขาใหญ่ลูกหนึ่ง

“ฉันไม่เคยเจอหน้าพ่อแกเลยสักนิด แกอย่ามาแกล้งล้มเรียกค่าเสียหายใส่ฉันแถวนี้!”

เมื่อเห็นอีกฝ่ายทำตัวหน้าด้านไม่ยอมรับ ซือหงเหวินก็โกรธจนหน้าดำหน้าแดง ชี้หน้าเหลิ่งโม่หานอย่างแน่วแน่ไม่ยอมถอย:

“พ่อฉันบอกว่า ตอนกลางวันมีเยาวชนปัญญาชนคนใหม่แต่งตัวดูดีเหมือนคนแต่สันดานเหมือนหมาคนหนึ่งมีเรื่องทะเลาะกับเขา แถมยังข่มขู่บอกว่าจะต้องสั่งสอนเขาให้สาสม

ในบรรดาเยาวชนปัญญาชนคนใหม่ที่เพิ่งมาถึงวันนี้ มีแค่นายนั่นแหละที่เก๊กท่าที่สุด ดวงตาก็เหมือนคนเป็นโรค เอาแต่มองขึ้นฟ้าตลอดเวลา ถ้าไม่ใช่นายแล้วจะเป็นใครกัน!”

ซือเจาเจาเหลือบมองซือหงเหวินโดยจิตสำนึก เด็กคนนี้ดูอายุก็ไม่มาก แต่มองคนได้เฉียบขาดจริง ๆ เสียแต่สัญชาตญาณยังใช้ไม่ได้เท่าไหร่!

เหลิ่งโม่หานโกรธจนใบหน้ามืดคล้ำ กัดฟันตวาดอย่างเดือดดาล:

“วันนี้ฉันเคยมีเรื่องขัดแย้งแค่กับคนที่มีตาหางเฉียงตาขาวสามด้านคนเดียว ไม่รู้จักไอ้ตาหยีคนนี้เลยสักนิด!”