กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ถ้าเหลิ่งโม่หานพูดสิ่งที่เธอทำลงไปในคืนนี้ออกมาละก็!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ สีหน้าของซูเสวี่ยเหยาก็ซีดเผือดลงในชั่วพริบตา เกรงว่าทองถังแรกของเธอคงจะกลายเป็นเป็ดที่บินหนีไปจากปากเป็นแน่!
ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังมีโอกาสสูงมากที่จะถูกหน่วยผลิตสอบสวนไต่สวน เพราะอย่างไรเสียเธอก็ไม่สามารถอธิบายได้ว่าทำไมเธอถึงรู้ที่มาของเหรียญหยวนต้าถัวไหใบนั้น
เมื่อเห็นใบหน้าของซูเสวี่ยเหยาซีดขาว แม้เหลิ่งโม่หานจะไม่เข้าใจตื้นลึกหนาบางของเรื่องนี้ แต่ก็รู้ว่าสิ่งที่ซูเสวี่ยเหยาทำในคืนนี้คงเป็นสิ่งที่เปิดเผยต่อสาธารณะไม่ได้
แววตาของเหลิ่งโม่หานวาบประกายมืดลง เขาพูดยืนกรานเสียงหนักว่า
“สภาพแวดล้อมที่จุดพักเยาวชนปัญญาชนย่ำแย่เกินไป ฉันนอนไม่หลับเลยสักนิด ก็เลยออกมาเดินเตร็ดเตร่คลายเครียดข้างนอก
เมื่อครู่ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวทางนี้ ฉันกังวลว่าจะมีใครเกิดเรื่อง ถึงได้เดินมามุงดู”
ซูหงฉีถามออกไปตามจิตสำนึกว่า
“ถ้าอย่างนั้นตอนที่นายเดินเตร็ดเตร่อยู่ข้างนอก มีเจอะเจออะไรกันบ้างไหม หรือมีอะไรกันที่พอจะเป็นพยานให้นายได้บ้างหรือเปล่า”
เหลิ่งโม่หานส่ายหน้าด้วยใบหน้าเย็นชา