เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หมู่บ้านตระกูลซู ค่ำคืนมืดมิดล้ำลึก
เสียงกรีดร้องและเสียงหมาเห่าในหมู่บ้านดังระงมไม่หยุด หลายบ้านต่างจุดตะเกียงน้ำมันก๊าดขึ้นมา เห็นได้ชัดว่าทุกคนล้วนถูกเสียงอึกทึกครึกโครมปลุกให้ตื่น
ถึงอย่างไรซูหงฉีก็เป็นหัวหน้ากลุ่มเล็กฝ่ายผลิตที่หนึ่งแห่งหมู่บ้านตระกูลซู จึงยังคงต้องออกไปดูให้รู้เรื่องว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
เดิมทีเขาคิดจะให้เฉินอวี้เหมยอยู่บ้านเป็นเพื่อนซือเจาเจา แต่พริบตาเดียวกลับเห็นซือเจาเจาขยี้ตา พลางหาวหวอดเดินออกมาจากห้องทิศตะวันตก
“อาสาม ดึกดื่นค่ำมืดขนาดนี้ทำไมถึงเอะอะกันนักล่ะ หรือว่าในหมู่บ้านจะมีขโมยเข้า?”
ซูหงฉีส่ายหน้าปฏิเสธไปตามจิตสำนึก “เป็นไปไม่ได้! ถึงหมู่บ้านตระกูลซูของเราจะจน แต่ไหนแต่ไรมาก็อยู่ร่วมกันอย่างสมัครสมานสามัคคี”
ที่สำคัญที่สุดคือ ช่วงนี้เพิ่งจะเก็บเกี่ยวข้าวสาลีเสร็จสิ้น อีกประเดี๋ยวก็จะเป็นการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง พวกมันเทศและพืชผักผลไม้ในแปลงที่ดินส่วนตัวของแต่ละคนส่วนใหญ่ก็เก็บเกี่ยวได้ผลดี ทุกคนจึงไม่ถึงขั้นต้องอดอยากหิวโซ จะไปเป็นขโมยได้อย่างไรกัน?
ซือเจาเจาเพียงแค่พูดไปเรื่อยเปื่อย เจตนาหลักก็เพื่อให้ซูหงฉีรู้ว่า เธอก็เพิ่งจะตื่นนอนและไม่รู้อะไรเลยเช่นกัน
เมื่อเห็นซูหงฉีบอกว่าจะไปดูสถานการณ์ ซือเจาเจารีบสวมรองเท้าหนังทรงเล็กอย่างคล่องแคล่วเพื่อจะตามไปด้วย เหตุผลยิ่งหนักแน่นเพียงพอ เธอกับเฉินอวี้เหมยต่างเป็นสตรีอ่อนแอ หากโชคร้ายเจอะเจอขโมยที่วิ่งพล่านไปทั่ว คงจะอันตรายเกินไปจริง ๆ