ตอนที่ 28 โฮ่ พี่ชายสติแตกคนนี้สติแตกอีกแล้วสินะ!

ทีแรกจ้าวเจินจูก็รู้สึกเช่นกันว่าจุดที่หลิวกั๋วเฉียงสนใจเมื่อครู่นี้ค่อนข้างประหลาด

พอได้ยินคำถามย้อนของซือเจาเจา เธอถึงมีจิตสำนึกได้ว่าประหลาดตรงไหน จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“จริงด้วย! สหายหลิว ทำไมคุณถึงได้ใส่ใจเรื่องเงินของเจาเจาอะไรกันขนาดนั้นกันล่ะ?”

เมื่อถูกถามย้อนซ้ำ ๆ อีกทั้งยังพบว่าพวกเยาวชนปัญญาชนคนอื่นต่างมองเขาด้วยสีหน้าประหลาด หลิวกั๋วเฉียงจึงรีบแสร้งทำเป็นสงบแล้วฮ่า ๆ กลบเกลื่อน

“ฮ่า ๆ ๆ ฉันก็แค่เป็นห่วงว่าสหายซืออายุยังน้อย ค่าประสบการณ์ไม่พอ จะถูกคนอื่นหลอกเอาเงินไปไม่ใช่หรือไง?

สหายซือคงไม่ได้กังวลว่าพวกเราจะขอยืมเงินคุณ ก็เลยแกล้งหลอกพวกเราว่าใช้เงินไปจนหมดเกลี้ยงแล้วหรอกนะ?”

ได้ยินเช่นนั้น ซือเจาเจาพลันอดไม่ได้ที่จะมองหลิวกั๋วเฉียงด้วยสีหน้าพิลึกพิลั่น ก่อนจะถามย้อนกลับไปอย่างไม่เข้าใจ

“ใช้หมดแล้วก็คือใช้หมดแล้ว อะไรกันฉันต้องหลอกพวกคุณด้วยล่ะ?

อีกอย่าง ใครจะหน้าด้านขนาดมาขอยืมเงินจากเด็กกำพร้าไร้พ่อขาดแม่อย่างฉันกัน?”