เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อถูกสายตาตำหนิติเตียนของทุกคนจ้องมอง ซูเสวี่ยเหยาจึงทำได้เพียงกัดฟันขอโทษออกไปอย่างจำใจ
“เจาเจา ฉันขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะสะกิดเรื่องเศร้าใจของเธอจริง ๆ!”
ทว่า ชาติที่แล้วบนรถปลดแอกที่มุ่งหน้าไปยังกองการผลิตที่สามของสหกรณ์ประชาคมหงเหอ ตั้งแต่ต้นจนจบก็มีเยาวชนปัญญาชนเพียงสิบเก้าคนเท่านั้นชัด ๆ
แต่ในชาตินี้ บนรถปลดแอกกลับมีซือเจาเจาที่แสนพิลึกพิลั่นโผล่พรวดขึ้นมาคนหนึ่ง!
ด้วยเหตุนี้ ซูเสวี่ยเหยาถึงได้ใส่ใจการมีอยู่ของอีกฝ่ายมากเพียงนี้ กระทั่งอดไม่ได้ที่จะลองหยั่งเชิงสถานการณ์ดู
ตั้งแต่ได้เกิดใหม่ แม้ที่บ้านจะยากจนข้นแค้น แม้เธอจะถูกพ่อแม่ที่รักลูกชายมากกว่าลูกสาวบีบบังคับให้ลงชนบท แม้จะตั้งใจหลบเลี่ยงผู้ชายสารเลวแล้วแต่ก็ยังโคจรมาพบเจอกันอีกครั้ง ทว่าเพราะล่วงรู้พัฒนาการในอนาคตเป็นอย่างดี ภายในใจของซูเสวี่ยเหยาจึงเปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจและถือดีมาโดยตลอด
แต่ความมั่นใจและถือดีลึก ๆ ในใจเธอนั้น กลับเริ่มพังทลายลงบ้างหลังได้พบกับซือเจาเจาที่โผล่ขึ้นมาอย่างกะทันหัน