ตอนที่ 26 แย่แล้ว นี่พุ่งเป้ามาที่เธอ!

อู๋กุ้ยฟางและซือเอ้อร์จ้วงตกใจกลัวเมื่อพบว่าทั้งสองคนต่างเกิดปัญหาใหญ่ขึ้นกับร่างกาย!

อู๋กุ้ยฟางพบว่ามือขวาของตนออกแรงไม่ได้เลย นิ่งสนิทไม่ขยับ ราวกับพังเสียหายไปแล้วอย่างไรอย่างนั้น

ส่วนซือเอ้อร์จ้วงกลับพบว่าขาซ้ายของเขาออกแรงไม่ได้ พอเดินก็ล้มพับได้ง่ายดาย สวรรค์ เขาคงไม่ได้พิการขาเป๋ไปแล้วหรอกนะ?

ก่อนหน้านี้ทั้งสองคนก็รู้สึกว่าร่างกายของตนไม่ค่อยปกติอยู่แล้ว แต่พวกเขาคิดเพียงว่าตนเองตกใจจนมือเท้าชา ถึงได้ออกแรงไม่ได้เช่นนี้

ทว่าตอนนี้ พวกเขาต่างตั้งสติฟื้นตัวได้แล้ว กลับยังคงออกแรงไม่ได้ ชั่วพริบตานั้นจึงตกใจจนหนังศีรษะชาวาบ รีบหน้าซีดเผือดร้องตะโกนจะไปตรวจรักษาที่โรงพยาบาล เพราะหากต้องพิการจริง ๆ งานของพวกเขาก็คงรักษาเอาไว้ไม่ได้แล้วน่ะสิ!

ทว่า ข้าวของในห้องของพวกเขาถูกขนย้ายไปจนเกลี้ยง ซ้ำยังมีข้อสงสัยเรื่องฆาตกรรม จึงไม่มีใครยอมให้ผู้ต้องสงสัยว่าเป็นฆาตกรทั้งสองคนยืมเงินเลยแม้แต่น้อย

ย่อมแน่นอนว่า ต่อให้ไม่มีข้อสงสัยเรื่องฆาตกรรม พวกเขาก็ไม่อยากให้คนทั้งสองยืมอยู่ดี เพราะด้วยนิสัยของอู๋กุ้ยฟาง เงินที่พวกเขาให้ยืมไปมีโอกาสสูงมากที่จะเป็นดั่งซาลาเปาไส้เนื้อปาสุนัข มีไปแต่ไม่มีกลับ!