กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
กู้เว่ยชิงไม่ยอมแน่ ๆ เขาดึงตู้ยวี่เหมยไปข้างหนึ่งแล้วพูดว่า “ช่างเถอะแม่ อีกเดี๋ยวก็จะแจกแต้มแรงงานแล้ว ไม่คุ้มหรอก”
หวังชิงกลัวว่าส่วนที่ควรเป็นของพวกเขาทั้งหมดจะถูกแบ่งให้กู้เว่ยตง เธอจึงพูดเสริมว่า “แม่ เรากลับบ้านกันเถอะ แต่เนื้อกับปลานี่…”
กู้เว่ยชิงพยักหน้าเห็นด้วยแล้วพูดว่า “เมียผมพูดถูก เนื้อกับปลาพวกนี้เราไม่เอา จะเอาไว้ไล่ขอทานหรือไง”
สีหน้าของหวังชิงแข็งค้างไปทันที เธอขมวดคิ้วแน่นจนเป็นปม เมื่อไหร่กันที่เธอไม่ต้องการ?
ตู้ยวี่เหมยก็ไม่มีอารมณ์จะเอาแล้ว เธอจ้องเขม็งไปที่หูกุ้ยหลานแล้วพูดอย่างดุร้ายว่า “หูกุ้ยหลาน ฉันจะคอยดูว่าบ้านแกจะอยู่ดีกินดีได้สักแค่ไหน!”