กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เบื้องหลังหนิวซานไม่มีเงาร่างของเสี่ยวฮวาอีกแล้ว
เด็กหลายคนขึ้นเขาแล้วก็วิ่งกันพล่านในป่าเหมือนถูกปล่อยให้วิ่งเต็มที่ หนิวซานเล่นสนุกเกินไปจนไม่สนใจหนิวเสี่ยวฮวาเลย
ปกติหนิวเสี่ยวฮวาจะตามหลังเขาเสมอ ครั้งนี้เขาก็คิดว่าน้องสาวจะตามมาและไม่วิ่งไปไหน
“เมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้แท้ ๆ”
“เจ้าเด็กเหลือขอ แกกล้ามากที่พาน้องสาวขึ้นมาเล่นบนเขา!” ป้าหนิวร้อนใจเหมือนมดบนกระทะร้อน “พวกแกมีใครเห็นเสี่ยวฮวาบ้าง?”
พวกเด็กที่ตามมากันด้วยมองหน้ากันไปมา
ใครจะไปสนใจคนอื่นกันเล่า!
ป้าหนิวถามอย่างร้อนใจ “เมื่อกี้พวกแกไปเล่นที่ไหนมาบ้าง?”
หนิวเสี่ยวฮวาเพิ่งสองขวบกว่า คนเดียวคงไม่วิ่งพล่านไปไหน