กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ตู้ยวี่เหมยกับกู้เว่ยชิงคู่สามีภรรยาก็ยังไม่กลับ
พวกเธอจ้องอาหารเหล่านั้นตาวาว ปีนี้ผลผลิตไม่ดี ที่ดินทำกินส่วนตัวเก็บเกี่ยวข้าวได้ไม่มาก อีกทั้งก่อนหน้านี้ยังแบ่งให้กู้เว่ยตงไปบ้าง จึงยิ่งดูน้อยลง
ก่อนหน้านี้กู้เว่ยตงขยันทำงาน แต้มแรงงานมากกว่าคนทั่วไปอยู่มาก ตอนนี้แยกบ้านอยู่แล้ว ตู้ยวี่เหมยก็หวังพึ่งกู้เว่ยตงไม่ได้อีก
กู้เว่ยชิงเป็นคนคดโกงเอาตัวรอด แต้มแรงงานของผู้ชายคนหนึ่งกลับพอ ๆ กับหวังชิง
“ดูสิ ค่าเลี้ยงดูบิดามารดาของแกจะให้เมื่อไร” ตู้ยวี่เหมยถามตรงเข้าเรื่อง
“แต้มแรงงานยังไม่ได้ชำระไม่ใช่หรือ” กู้เว่ยตงขมวดคิ้ว “ผมจะให้”
“แต่อาหารที่บ้านไม่พอกิน” หวังชิงพูด “แม่ของเราต้องกิน เด็ก ๆ ก็ต้องกิน”