กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 56 ด่าเสร็จก็คุกเข่าลง
ความโกรธทั้งหมดถูกระบายออกมา ความเร็วมือของลู่เฉินยิ่งเร็วขึ้นเรื่อย ๆ
“ยังไม่ยอมให้ผมพบคุณอีก กลัวว่าตัวเองจะน่าสมเพชเกินไปหรือไง บอกที่อยู่จริงมาเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นผมจะพาคนไปถึงหน้าบ้าน!”
“ก็แค่ผู้มีพลังพิเศษธาตุพืช จะนับเป็นตัวอะไรได้ มือเดียวผมก็ซัดคุณล้มกองได้แล้ว!”
ถ้อยคำยั่วยุและข่มขู่สารพัดถูกส่งไปยังสมองแสงของเย่ลั่วลั่วไม่ขาดสาย
เดิมทีเย่ลั่วลั่วไม่อยากสนใจ แต่เสียงแจ้งเตือนที่ดังไม่หยุดช่างน่ารำคาญเกินไป พอเปิดดูเธอก็หลุดหัวเราะ
ลู่เฉินเสียสติไปโดยสิ้นเชิง กำลังส่งข้อความโจมตีเธอไม่หยุด!