กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 57 คุณแข็งแกร่งมากแล้ว
น้ำเสียงของเขาแฝงความกังวล “ผมว่าตอนนี้คุณก็ดีอยู่แล้ว อีกอย่างสถาบันการศึกษานั่นมีคนอย่างลู่เฉินอยู่ คุณไม่ติดใจหรือ”
“ไม่เป็นไร”
เย่ลั่วลั่วโบกมือ “โม่เหลยเป็นผู้บังคับบัญชาของเขา ต่อให้กล้าแค่ไหนเขาก็ไม่กล้าเสียมารยาทกับฉัน!”
ซืออวิ๋นถิงไม่ได้พูดอะไรอีก สีหน้ายังคงตึงเครียด
เย่ลั่วลั่วมองเขาด้วยรอยยิ้มปลอบโยน “เอาละ ๆ ฉันไม่เป็นอะไรแน่นอน ก็แค่ไปขอคำชี้แนะเท่านั้น”
เธอตบอกตนเองอย่างภาคภูมิ “ช่วงนี้ฉันก็ก้าวหน้าขึ้นบ้าง ก่อนหน้านี้จะทำให้พืชเติบโตยังต้องร้องเพลง ตอนนี้แค่ใช้ความคิดก็ทำให้พวกมันโตขึ้นได้แล้ว”