กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 236 เปิดห่อผ้าน้ำมัน
ยามฟ้ายังมืดสลัว ฟางเสี่ยวอู่ก็ตามมาทัน
เขาลอดเข้ามาทางด้านตะวันออกของป่าไผ่ แต่งกายแบบชาวไร่ชาวนา สวมหมวกฟางเก่า ๆ ใบหนึ่งบนหัว ใบหน้าถูกเปลี่ยนไปแล้ว
ฮั่วเหยียนเกือบฟันดาบใส่ไปแล้ว แต่ถูกเสียงสัญญาณลับของเขาหยุดมือไว้ได้ทัน
“ทหารไล่ล่าสองคนสลัดหลุดแล้ว” ฟางเสี่ยวอู่นั่งยองลงบิดน้ำออกจากขากางเกง “ข้าปีนกำแพงสองชั้น กระโดดลงคอกหมูของบ้านหลังหนึ่ง เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเอาขี้หมูทาตัว ออกมาทางประตูเล็กด้านหลังคอกหมู พวกมันไล่มาถึงตรอกนั้นแล้วก็ขาดเส้น ขวักไขว่อยู่ตรงนั้นตั้งนานกว่าจะไป”
เหยาเหยานั่งอยู่บนกองใบไผ่แทะเสบียงแห้ง ผมยังมีโคลนเมื่อคืนติดอยู่ ยุ่งเหยิงแนบอยู่กับหน้าผาก