กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 235 ถอนกำลัง
โจวหานแบกเหยาเหยาวิ่งไปได้ระยะสามลี้ แล้วหักเข้าไปในร่องคลองส่งน้ำแห้งสายหนึ่งข้างทางหลวง
ก้นร่องเต็มไปด้วยหินกรวด เหยียบลงไปก็ดังกร๊อบ ๆ แต่ผนังร่องทั้งสองข้างสูงราวครึ่งคน ยืนบังสายตาได้
ฮั่วเหยียนวิ่งอยู่หน้าสุด แผลดาบที่หัวไหล่มีเลือดซึมออกมาอีกครั้งเพราะแรงกระเทือน ผ้าพันแผลถูกสายลมยามค่ำพัดจนเปิดออก เผยให้เห็นรอยแผลเนื้อสีแดงคล้ำเส้นหนึ่ง
เขาไม่ส่งเสียง ฝีเท้าก็ไม่ช้าลง
เว่ยเสี่ยวสือคุมท้าย ทุก ๆ หลายสิบก้าวก็หันกลับไปมองครั้งหนึ่ง มือยังกำดาบไว้ไม่ปล่อย