กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 237 ถูกพบตัว
พอตกค่ำของวันที่สอง ฝนก็ตกลงมา
ไม่หนัก เป็นฝอยละเอียด ราวกับมีผู้ใดบนฟ้ากำลังใช้กระชอนโปรยน้ำลงมา
เหยาเหยาสวมเสื้อคลุมตัวใหญ่ของฮั่วเหยียนเดินอยู่กลางขบวน ชายเสื้อลากพื้นเปื้อนโคลน ทั้งคนราวกับถุงผ้าสีเทาที่เคลื่อนที่ได้
โจวหานเดินอยู่ท้ายสุดคอยคุมท้าย
หลังจากขบวนผ่านดงไม้เตี้ยมาแล้ว เขาก็เร่งฝีเท้าตามขึ้นมาทันใด ตบไหล่เหยาเหยาเบา ๆ
เหยาเหยาหันกลับไปมองเขา
สีหน้าของโจวหานผิดปกติ
เขาโน้มเข้าไปใกล้หูเหยาเหยา กดเสียงให้เบาจนมีเพียงสองคนเท่านั้นที่ได้ยิน
“ข้างหลังมีคน”