กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 ฟ้อง
นายร้อยจางฉุดจางเสี่ยวหู่เดินคอตกออกจากกระโจมบัญชาการ ตลอดทางจางเสี่ยวหู่ยังคงสะอึกสะอื้นร่ำไห้ไม่หยุด
“ท่านพ่อ เหตุใดท่านไม่ล้างแค้นให้ข้า เจ้าเด็กบ้านนอกคนนั้นทุ่มข้าลงกับพื้นจนเจ็บยิ่งนัก…”
“หุบปาก!” นายร้อยจางหันกลับไปถลึงตาใส่เขา “เจ้ายังมีหน้ามาพูดอีก เด็กเจ็ดขวบไปรังแกเด็กสามขวบ เรื่องนี้ลือออกไปไม่ละอายหรือ”
“แต่นางเจตนาชัด ๆ นางแรงนัก ข้าผลักนางไม่อยู่เลยจริง ๆ…” จางเสี่ยวหู่น้อยใจจนน้ำตาร่วงลงมาอีก
นายร้อยจางได้ยินเช่นนั้น ในใจก็เริ่มขบคิดหนัก
เมื่อครู่เขาอยู่ต่อหน้าท่านแม่ทัพจึงไม่กล้าพูดมาก แต่ในใจรู้ดี ลูกชายแม้จะเอาแต่ใจสักเพียงใด ก็ไม่ถึงกับผลักเด็กสามขวบคนหนึ่งไม่ออก