กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 ถูกกลั่นแกล้งในค่าย
จ้าวซื่อถูกคำพูดนี้ของจี้เหยาเหยาตีจนหน้าซีด ห่อกระดาษน้ำมันในมือสั่นเทา เกือบหล่นลงพื้น
หวังเถี่ยจู้ที่อยู่ข้างหลังเขาก็ตะลึงงัน อ้าปากค้างอยู่นานครึ่งวันก็เค้นไม่ออกสักคำ
จี้เป่ยเฉินยืนอยู่ข้างหลังจี้เหยาเหยา มือวางอยู่บนไหล่ของนาง ดวงตาคู่นั้นที่เย็นชาแข็งกร้าวมาแต่เดิมกวาดมองจ้าวซื่อและหวังเถี่ยจู้
“ลูกสาวข้าถามเจ้าอยู่ ตอบมา”
แผ่นหลังของจ้าวซื่อผุดเหงื่อเย็นออกมาชั้นหนึ่ง รีบค้อมตัวยิ้มประจบไม่หยุด
“ท่านหญิงน้อยตรัสถูกแล้ว ราษฎรผู้ต่ำต้อยไม่กล้า ราษฎรผู้ต่ำต้อยมาจริง ๆ เพื่อขออภัย นี่ ในนี้เป็นผลไม้อบแห้งกับขนม ราษฎรผู้ต่ำต้อยรู้ว่าท่านหญิงน้อยยังเล็กชอบของหวาน จึงเตรียมมาแสดงความคารวะเป็นพิเศษ…”