เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 ลูกคิดตระกูลหวัง
จางคนขายเนื้อสะบัดเชือกปอเส้นหยาบในมือเข้ามาประชิดตัว กลิ่นเลือดหมูเปรี้ยว ๆ ที่คละคลุ้งไปทั้งตัวผสมกับกลิ่นฝุ่นควันแห้งแล้ง อบอ้าวยามสนธยาจนคนอยากอาเจียน
“แม่หนูน้อย เชื่อฟังตามอาออกไปดี ๆ กลับไปอาจะให้กระดูกหมูใหญ่ตุ๋นซีอิ๊วแทะ”
จี้เหยาเหยายืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่ขยับแม้แต่น้อย เพียงยกดวงตาดำสนิทขึ้นจ้องมองช่วงล่างของชายคนนั้นอย่างเย็นชา เห็นว่าหัวเข่าของเขาบิดออกด้านนอกและข้อเท้าซ้ายมีบาดแผล ทุกย่างก้าวกระดูกสะโพกเอียงไปข้างหนึ่ง
นี่คือคนพิการที่ยืนนานหน่อยข้อพับเข่าก็อ่อนแรง
ชาติก่อนนางแม้แต่สัตว์กลายพันธุ์สูง 2 เมตรยังเตะกระดูกสันหลังหักได้ทั้งเป็น ไอ้โง่ตรงหน้านี้ตกอยู่ในมือของนางก็ผ่านไปไม่ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว
แต่ยามนี้ไม่เหมาะจะลงมือโดยตรงจริง ๆ