กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 สามขวบ ตีเจ็บจริง
หวังเถี่ยจู้เดินกร่างออกมาจากลานหลังอย่างอวดเบ่ง พอดีมาขวางจี้เหยาเหยาไว้แน่นหนาที่ประตูเรือน
เจ้าหนูวัย 12 ขวบผู้นี้ผิวหนังหยาบหนา เนื้อตัวแข็งแรง คุ้นเคยกับการทำงานหนักในบ้านมาแต่ไหนแต่ไร ยิ่งไปกว่านั้นยังลงมือตบตีจี้เหยาเหยาบ่อยครั้งไม่น้อย
“อีตัวเล็กสารเลว คิดจะหนีไปไหนอีก?”
มันด่าพล่อยไปพลางยื่นแขนอวบแข็งออกไป ตรงเข้าคว้าต้นคอผอมบางนั้นทันที
“กลับมาเลี้ยงหมูให้ข้าเดี๋ยวนี้!”
จี้เหยาเหยาเพียงเอี้ยวร่างผอมบางหลบอย่างเบามือ นิ้วอ้วนสั้นทั้งห้าของหวังเถี่ยจู้ก็เฉียดชายเสื้อไป
“โอ๊ย!”
มันเองยังไม่ทันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ร่างทั้งร่างก็เสียหลักล้มคว่ำไปข้างหน้าตามแรงพุ่งนั้น