กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 ตัดขาดญาติ
ท้องฟ้ายังไม่สว่างดี พอไก่ขันครั้งที่สอง จี้เหยาเหยาก็ปีนออกจากช่องลมบนหลังคาห้องเก็บฟืนอย่างคล่องแคล่ว
อาศัยความได้เปรียบที่ร่างกายสามขวบนี้เนื้อหนังอ่อนนุ่ม นางเอียงไหล่บางเฉียบมุดออกจากช่องหน้าต่างกว้างเท่าฝ่ามือนั้นออกมาอย่างฝืน ๆ พอลงพื้นก็เบาเสียจนไม่ปลุกหวังต้าซานที่กำลังกรนอยู่ในห้องข้าง ๆ
นางไม่เดินออกนอกหมู่บ้าน
ขาสั้น ๆ เหยียบลงบนทางดินเหลืองที่เปียกน้ำค้าง เดินทั้งเร็วทั้งมั่นคง พริบตาเดียวก็คลำไปถึงนอกกำแพงดินของบ้านจ้าวซื่อที่หัวหมู่บ้านทิศตะวันออก
ในฐานะผู้ใหญ่บ้านหุบเขาตระกูลหวัง จ้าวซื่อดูแลเรื่องจดทะเบียนในทะเบียนราษฎรของตำบลและการแจ้งสำมะโนครัวจุกจิกพวกนี้แต่ผู้เดียว ในหมู่บ้านก็นับว่าเป็นผู้มีหน้ามีตาที่พูดจาเป็นที่ฟัง