กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 เหยาเหยา ไม่รับใช้แล้ว
ประตูห้องเก็บฟืนที่ต่อขึ้นจากแผ่นไม้ทนแรงกระแทกอันรุนแรงไม่ไหว เศษไม้กับฝุ่นเก่าคร่ำครึกระจัดกระจายร่วงลงมาตามการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
หลี่ชุ่ยฮวาสวมผ้ากันเปื้อนสีเข้มที่เต็มไปด้วยรอยปะ เท้าใหญ่เหยียบลงในโคลนตมอย่างแรง แขนหนาใหญ่เท้าสะเอวไว้แน่น ปิดทางเข้าออกแคบ ๆ ไว้จนมิด
ใบหน้าดำแดงหยาบกร้านของนางบิดเบี้ยวไม่หยุดด้วยอารมณ์ที่ปั่นป่วน พออ้าปากก็ส่งเสียงตะโกนแหลมสูงทันที
“ยัยเด็กเวร หิวตายไปเลยก็แล้วกัน!”