กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 75 มาดจอมยุทธ์เต็มเปี่ยม
พอพูดคำนี้ออกมา บรรยากาศในศาลเจ้าก็เย็นเยียบลงทันที
“น้องชาย ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ พวกข้าอยู่กันแบบนี้ ก็เป็นคนแก่เจนป่าเจนเขากันแล้วนะ”
“ชีวิตพวกข้า พวกข้ารับผิดชอบกันเอง จะทิ้งเจ้าเมิ่งไว้คนเดียวได้ยังไง……”
“เรื่องทิ้งพี่ทิ้งน้องแบบนี้ พวกข้าทำเรื่องสกปรกพรรค์นั้นไม่ลงหรอก”
ชายร่างผอมสูงกัดฟันพูด “ข้าว่าเจ้าจงใจหาเรื่องกันชัดๆ”
มีเพียงหวังผู่ที่เริ่มระแวงขึ้นมา อยู่ด้วยกันมาพักหนึ่ง เด็กหนุ่มคนนี้มักให้ความรู้สึกสบายใจเหมือนสายลมอุ่นพัดผ่าน ไม่มีทางพูดจาไร้เหตุผลแน่
หนิงหย่วนหัวเราะเย็นชา “เจ้าเมิ่งงั้นเหรอ เจ้าเมิ่งคงตายไปตั้งนานแล้วมั้ง ออกไปช่วยคนเหรอ ออกไปให้เจ้ากินสิไม่ว่า”