เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 76 วิญญูชนหลอกได้ด้วยวิถีอันชอบ
ภายในวัด หวังผู่กับพวกเขายังขวัญผวาไม่หาย ถามอย่างไม่แน่ใจว่า “คุณชายหนิง เสือปีศาจตัวนั้นตายแล้วจริงหรือ”
หนิงหย่วนพยักหน้าพลางพูดว่า “พวกท่านก็เห็นแล้วไม่ใช่หรือ ข้าพูดโกหกเสียที่ไหน เมื่อครู่หากออกไปกับมันจริงๆ เกรงว่าคงมีจุดจบเหมือนกับพี่น้องสองคนนั้นของพวกท่านแล้ว...”
พอคำพูดนี้หลุดออกมา ชายฉกรรจ์หลายคนต่างหน้าขึ้นสีระเรื่อ พลางทอดถอนใจว่า “เมื่อกี้พวกเราเข้าใจคุณชายหนิงผิดไปเอง คนป่าคนดอยไม่มีความรู้อะไร หวังว่าคุณชายหนิงผู้ใจกว้างจะไม่ถือสากับคนต่ำต้อยอย่างพวกเรา...”
หนิงหย่วนขมวดคิ้วเล็กน้อย ทั้งก่อนและหลังเกิดเรื่อง เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าท่าทีที่พวกหวังผู่มีต่อตนนั้นเกร็งขึ้นกว่าเดิมมาก ระมัดระวังตัวในการปฏิบัติต่อเขาจนดูเกรงใจเกินพอดี