ตอนที่ 19 มุ่งสู่เมืองโบราณอันเวิ้งว้าง

ตอนที่ 19 มุ่งสู่เมืองโบราณอันเวิ้งว้าง

อวิ๋นซูมองหนิงหย่วนตรงหน้า แล้วก็อึ้งไปพักใหญ่ชัดเจน

เห็นเพียงเด็กหนุ่มในชุดผ้าเรียบ รูปร่างสูงโปร่ง ผมดำสนิทมัดไว้หลวมๆ ด้านหลังศีรษะ ปอยผมร่วงหล่นลงมาเคลียหน้าผาก ความไร้เดียงสาตามวัยของเด็กหนุ่มหายไปถึงแปดส่วน แต่กลับมีความสุขุมมั่นคงราวดั่งขุนเขาเข้ามาแทนที่

เครื่องหน้าคมคายราวกับสลักด้วยมีด สันแก้มคมชัด ไหล่ที่ไม่กว้างมากบัดนี้แบกรับภาระหนักอึ้งได้แล้ว ช่างเป็นเด็กหนุ่มที่ดูผึ่งผาย สบายตาดุจสายลมใบไม้ผลิ

“เฮ้ ดูดีไม่เบานี่ ทำไมไม่เจอกันแค่ครึ่งเดือน ถึงกลายเป็นคนละคนไปได้ บอกมานะ! เจ้าเอาพี่หนิงของข้าไปซ่อนไว้ที่ไหน!” อวิ๋นซูเอ่ยแซว พลางจ้องหนิงหย่วนตาไม่กะพริบ……