กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 18 โลกมนุษย์ยังน่าอยู่
ทั้งสองคนเดินออกจากประตู แต่กลับเห็นได้ยากที่ไป๋หลี่เจิงตื่นแต่เช้าตรู่ เขานั่งยอง ๆ อยู่บนธรณีประตูดื่มเหล้า เหลือบมองหนิงหย่วนแวบหนึ่งแล้วเอ่ยถามลอย ๆ ว่า “ไม่ไปไม่ได้หรือ?”
หนิงหย่วนพยักหน้า สีหน้าจริงจังพลางพูดว่า “ต้องไปขอรับ!”
พอไป๋หลี่เจิงได้ยินกลับหัวเราะออกมา แล้วพูดอย่างใจดีว่า “งั้นก็พกกระบี่เล่มนั้นไปด้วยเถอะ เดิมทีมันก็เป็นของเจ้าอยู่แล้ว ถ้าข้าจะใช้ ค่อยขอจากเจ้าอีกทีก็แล้วกัน...”
หนิงหย่วนพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรอีก แต่กลับเห็นหลิ่วเมิ่งชิงมารออยู่ที่หน้าประตูนานแล้ว ในดวงตาของนางเปี่ยมไปด้วยความกังวลใจอย่างยิ่ง...
“น้อง...”