กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 20 พี่ เราจะปีนจริงดิ
แผ่นดินสะเทือนแรงขึ้นเรื่อยๆ ก่อนหมอกเทาหนาทึบจะถูกแหวกออกอย่างแรง ปรากฏเท้าใหญ่โตมหึมาราวกับภูเขาข้างหนึ่งยื่นออกมาจากสายหมอก แล้วเหยียบลงมากลางเมืองโบราณ!
แค่เหยียบลงไปทีเดียว ไม่รู้ว่ามีตึกรามบ้านช่องพังราบไปกี่หลัง ค่ายกลสังหารที่แตกร้าวสว่างวาบไม่หยุด ดาบแสงหลายสายฟันลงบนผิวสีเขียวคล้ำของเท้าผีตนนั้น เกิดเสียงกังวานเสียดหูเหมือนโลหะกระทบกัน
ในที่สุด ร่างมหึมาน่าเกรงขามร่างนั้นก็แหวกหมอกเทาออกมา เหยียบยืนอยู่เหนือเมืองโบราณจนได้!
ที่แท้มันคือเทพผีหน้าครามแปดแขนตนหนึ่ง ขนาดตัวของมัน ใหญ่โตพอๆ กับซากเทพมารโบราณที่เห็นระหว่างทางเลยทีเดียว! ทุกลมหายใจพ่นลมหยินหวีดหวิวพัดพาไปทั่วผืนดิน ดูน่าขนลุกเหลือทน