กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 8 ยุทธภพอันงดงามในใจ
ลวี่เหลียงตกใจจนไม่กล้าเอกเขนกแทะเมล็ดแตงอยู่บนพื้นอีกต่อไป ไม่สนใจบาดแผลเต็มร่าง พยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นมานั่งตัวตรง ยอมแม้กระทั่งใช้ฝ่ามือที่พันผ้าจนกลมดิ๊กกวาดเปลือกเมล็ดแตงที่เกลื่อนพื้นมารวมเป็นกองเล็กๆ ตรงหน้า...
หลิ่วเมิ่งชิงปรายตามองลวี่เหลียงแวบหนึ่งโดยไม่พูดอะไร แล้วหันไปเช็ดถูทำความสะอาดห้องของหนิงหย่วนต่อ
ทว่าเพียงแค่สายตาปราดเดียว ก็ทำเอาลวี่เหลียงเหงื่อกาฬแตกพลั่ก ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
หลิ่วเมิ่งชิงเก็บกวาดอย่างประณีต เช็ดถูเครื่องเรือนในห้องไปทีละชิ้นด้วยท่วงท่านุ่มนวล แม้แต่บรรดา “ของวิเศษ” บนชั้นไม้ที่หนิงหย่วนเก็บกลับมาจากหลินยวน นางก็ไม่ละเว้น