ตอนที่ 9 ในแคว้นหมิงชางหาคนเก่งกว่าข้าได้ไม่กี่คนหรอก

ตอนที่ 9 ในแคว้นหมิงชางหาคนเก่งกว่าข้าได้ไม่กี่คนหรอก

หนิงหย่วนอาศัยความมืดของค่ำคืนเดินกลับมาถึงลานบ้าน พอมองไปที่โคนเสาหินตรงประตูก็อดชะงักไม่ได้ ดาบเหล็กขึ้นสนิมเขรอะที่เคยปักอยู่ตรงนั้นหายไปแล้ว

“ตาเฒ่าออกไปข้างนอกอีกแล้วเหรอ ไม่รู้รอบนี้จะต้องไปนานแค่ไหน...” หนิงหย่วนพึมพำในใจ พลางเงยหน้ามองเมฆดำที่ม้วนตัวอยู่บนฟ้า แววตาฉายความกังวลขึ้นมาวูบหนึ่ง

เพราะสถานการณ์เหนือหลินยวนตอนนี้นับว่าไม่สู้ดีเอาเสียเลย คิดถึงตรงนี้ เขาก็กำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว ออกแรงมากเสียจนข้อนิ้วขาวซีดไปหมด

พอเข้าห้องมา บนโต๊ะมีบะหมี่ชามหนึ่งวางอยู่ ยังคงส่งไอร้อนกรุ่น หนิงหย่วนรู้สึกแสบจมูกขึ้นมา อดไม่ได้ที่จะขยี้ตาเบาๆ ไม่ได้สนใจลวี่เหลียงที่นั่งตัวตรงแหน็วอยู่ข้างๆ ก้มหน้าก้มตากินบะหมี่ไปเงียบๆ...