เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
นับตั้งแต่เถาเยากับอดีตองค์รัชทายาทถูกจับกุม จวนโหวผิงหนานก็ไร้ซึ่งผู้คนในนครหลวงตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
การทรยศต่อแคว้นเป็นความผิดมหันต์ถึงขั้นประหารเก้าชั่วโคตร ก่อนที่เถาเยาจะถูกตัดสินโทษ เซิ่งเยวี่ยก็ได้เก็บข้าวของข้ามคืน พาฮูหยินและพวกบุตรหลานหลบหนีไปยังเจียงหนานด้วยกันแล้ว
ตามหลักแล้ว ย่อมไม่อาจหลบหนีพ้น
ในเรื่องนี้มีความประสงค์ของจาวจาวอยู่หลายส่วน
ตามความคิดของนางแล้ว——
ให้ตายไปเช่นนี้ ออกจะง่ายดายเกินไปหน่อย
เถาเยาอุตส่าห์ผลาญทรัพย์สินของจวนโหวจนหมดสิ้น หากยามนี้นางไม่ปล่อยให้พวกเขาหนีไปลิ้มรสความทุกข์ยากในโลกมนุษย์และความเศร้าโศกนานาประการของคู่สามีภรรยาผู้ยากไร้เสียบ้าง มิเป็นการทำให้ความเหนื่อยยากของคนผู้นั้นสูญเปล่าหรอกหรือ
เจียงหนานเป็นสถานที่ที่ดี
สายฝนพรำพร่ามัว สตรีงามดั่งภาพวาด
ทว่าหากเนื้อตัวไม่มีเงินทอง ไม่ว่าจะไปที่ใดย่อมก้าวเดินอย่างยากลำบาก