กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฮ่อหลินยวนจำได้ว่าครั้งแรกที่พบเจอนาง คือเมื่อครั้งยังเยาว์วัย
เป็นฤดูสารท
เมฆบางสายลมแผ่ว
“หากพวกเจ้ายังกล้าหนีอีก คนผู้นี้...ก็คือตัวอย่างของพวกเจ้า!”
สิ้นเสียงลง ชายหน้าบากก็เหยียบเด็กที่วิ่งหนีผู้นั้นลงกับพื้น โดยไม่สนเสียงร้องไห้คร่ำครวญรอบด้าน ก่อนจะเงื้อดาบเล่มใหญ่ขึ้น——
“อ๊าก!!”
พร้อมไปกับเสียงกรีดร้อง ผู้คนทั้งหมดในที่นั้นล้วนหวาดผวาถึงขีดสุด
จู๋เฟิงตกใจจนใบหน้าซีดขาว เขาถอยหลังทีละก้าว ตามหาซื่อจื่อน้อยท่ามกลางฝูงชนด้วยความตื่นตระหนก “ขะ ข้า เราจะทำอย่างไรกันดี... ซื่อจื่อน้อย มิสู้พวกเราเปิดเผยสถานะออกไปเถิด บอกว่าสามารถมอบเงินให้พวกมันมากมายก่ายกอง เช่นนี้ก็เอาชีวิตรอดได้แล้ว!”
เขาพาซื่อจื่อน้อยขึ้นเขาฝึกยุทธ์ตามคำสั่งของท่านอ๋องมาตลอดห้าปีเต็ม
ในช่วงเวลาห้าปีนี้ ซื่อจื่อน้อยคล้ายจะไร้พรสวรรค์มาโดยตลอด