ตอนที่ 216 นี่เรียกว่าเรื่องเล็กหรือ?

เพราะเหตุใดกัน!

เขาต่างหากที่เป็นองค์รัชทายาท! เขาต่างหากที่เป็นรัชทายาทในอนาคตของแว่นแคว้นนี้!

ไฉนเสด็จพ่อจึงต้องปิดบังเรื่องสำคัญเพียงนี้กับเขา ไฉนอาวุธเทพที่พลิกผันโชคชะตาแคว้นได้ถึงเพียงนี้ จึงไปปรากฏที่จวนอ๋องจิ้น มิใช่ตำหนักบูรพาของเขาเล่า!

เสด็จพ่อทรงระแวงระวังเขาแล้วจริง ๆ!

เขาไม่ใช่วงศ์วานโอรสที่ได้รับความโปรดปรานที่สุดผู้นั้นอีกต่อไปแล้ว!

ความตระหนักรู้นี้ประหนึ่งมีดอาบยาพิษที่ปักลึกเข้ากลางใจขององค์รัชทายาทอย่างโหดเหี้ยม ทำให้เขาทั้งริษยาทั้งเคียดแค้นจนแทบคลุ้มคลั่ง

“ท่านอ๋อง ระงับโทสะด้วยพ่ะย่ะค่ะ ท่านอ๋อง…” หลี่ฝูเฉวียนเอ่ยเกลี้ยกล่อมด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน “ทำให้พระวรกายทรุดโทรมเพราะเรื่องเล็กเพียงนี้ ช่างไม่คุ้มค่าเอาเสียเลยพ่ะย่ะค่ะ…”

“เรื่องเล็กหรือ” องค์รัชทายาทหันขวับกลับมา ถีบเข้าที่ยอดอกของหลี่ฝูเฉวียนอย่างแรง “เจ้าเรียกสิ่งนี้ว่าเรื่องเล็กอย่างนั้นรึ!”

หลี่ฝูเฉวียนถูกถีบจนกลิ้งถอยไปหลายก้าว เขากุมหน้าอกไอโขลกอย่างรุนแรง ทว่าไม่กล้าร้องครวญครางออกมาแม้แต่ครึ่งคำ