ตอนที่ 217 นี่เป็นไปได้อย่างไร

จากการประจันหน้ากันที่โรงน้ำชาคราวก่อน เถาเยาก็ตระหนักได้อย่างเฉียบแหลมว่า ไม่ว่าเจ้าศาลาจะแสดงท่าทีเย็นชาเพียงใด ขอเพียงเอ่ยถึงอาหลี อารมณ์ของนางย่อมเกิดความหวั่นไหวขึ้นมา

โดยเฉพาะยามที่ตนเอ่ยคำว่า “เคราะห์ถึงชีวิต” แววตาของเจ้าศาลาที่แปรเปลี่ยนไปในชั่วพริบตานั้น ไม่อาจหลอกลวงผู้คนได้เลย

นางรักบุตรสาวของนาง

รักจนสามารถไม่แยแสสิ่งใดทั้งสิ้น

นี่คือช่องทางทะลวงผ่าน!

ขอเพียงกุมตัวอาหลีไว้ได้ ก็เท่ากับกุมเจ้าศาลากลไกพันแปรไว้ในกำมือ!

ทว่า จะควบคุมบงการอย่างไรเล่า

ใช้ “เคราะห์ถึงชีวิต” ข่มขู่โดยตรงหรือ คราวก่อนก็เคยใช้ไปแล้ว สตรีผู้นั้นแม้จะหวั่นไหว แต่ก็หาได้ยอมประนีประนอมไม่ อีกทั้งตอนนี้นางยังเต็มไปด้วยความรังเกียจและความระแวดระวังต่อตน หากใช้วิธีการเดิมซ้ำอีก เกรงว่าคงไม่ได้ผลเท่าใดนัก

จำต้องคิดหาวิธีอื่น

วิธีการหนึ่ง...ที่สามารถทำให้เจ้าศาลากลไกพันแปรซาบซึ้งในบุญคุณของตน กระทั่งเกิดความพึ่งพาอาศัยตนขึ้นมา!