ตอนที่ 215 สิ้นหวัง

สิ้นหวัง

ความสิ้นหวังอันลึกล้ำเข้าไขกระดูกอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน เข้าท่วมท้นเย่ลวี่สยงในชั่วพริบตา

เขานึกถึงท่าทางฮึกเหิมลำพองใจของมหาข่านตนยามที่ตนเพิ่งเดินทางมาถึง

นึกถึงท่าทีเย่อหยิ่งจองหองของตนเหนือโถงใหญ่

นึกถึงสภาพอันน่าสมเพชของตนที่เพิ่งจะเย้ยหยันถากถางแคว้นเฟิงสารพัดเมื่อครู่

เขารู้สึกว่าตนเองเป็นดั่งตัวตลกอย่างแท้จริง

ตัวตลกผู้น่าเวทนาที่กระโดดโลดเต้นและหลงตัวเองอยู่เบื้องหน้าทวยเทพ

บนอัฒจันทร์รับชมพิธี เหล่าขุนนางบุ๋นบู๊ของแคว้นเฟิงก็ถูกภาพเบื้องหน้านี้ทำให้สั่นสะท้านอย่างมิอาจเปรียบได้เช่นกัน

แม้พวกเขาจะได้ยินข่าวแว่วมาบ้างล่วงหน้า ทว่าเมื่อได้เห็นกับตา ก็ยังคงตกตะลึงกับยุทธภัณฑ์ราวกับปาฏิหาริย์เทพนี้จนพูดอันใดไม่ออก

ส่วนจักรพรรดิซู่เฟิงผู้ประทับสูงอยู่ด้านบน มองดูสภาพที่วิญญาณหลุดลอยราวกับบิดามารดาตายของเหล่าทูตแคว้นหลานเบื้องล่าง ในพระทัยมีเพียงคำเดียว