เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“บุตรชายของข้าเป็นสิ่งที่นางจาวจาวจะล่อลวงไปได้หรือ?!”
“ยังมีเห็ดหลินจือวิญญาณโลหิตพันปีนั่นอีก! นั่นเป็นสิ่งที่หมิงชิงประลองชนะได้กลับมา ย่อมต้องเป็นของจวนโหวของพวกเรา! นางมีสิทธิ์อะไรกันมาเอาไป?!”
โหวผิงหนานโทสะพลุ่งพล่าน เดินวนไปเวียนมาอยู่ในห้องหนังสือ ดั่งสัตว์ร้ายติดจั่นที่ถูกยั่วจนบันดาลโทสะ
“ไม่ได้! ข้าต้องไปทวงคืนมาด้วยตนเอง!” เขาหยุดฝีเท้าลงอย่างกะทันหัน แววตาเปล่งประกายละโมบและเกรี้ยวกราด “เตรียมรถม้า! ข้าจะไปจวนอ๋องจิ้นเดี๋ยวนี้!”
เขาจะทวงทั้งบุตรชายและเห็ดหลินจือวิญญาณโลหิตคืนมาต่อหน้าผู้คนทั้งปวง!
ต้องให้นางจาวจาวผู้นั้นรู้เสียบ้างว่าผู้ใดคือเหล่าจื่อ!
ความเคลื่อนไหวภายนอกทำให้ฮูหยินโหวตื่นตกใจในไม่ช้า
นางได้ยินว่าท่านโหวจะบุกไปยังจวนอ๋องจิ้นด้วยโทสะเกรี้ยวกราด ก็ตกใจจนใบหน้าซีดเผือด รีบรุดมาทันที
“ท่านโหว! ท่านโหวท่านโปรดใจเย็นลงก่อน!” นางก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ดึงแขนเสื้อของโหวผิงหนานไว้ น้ำเสียงสั่นสะท้าน “ท่านคิดจะทำอะไรกัน? ในเรื่องนี้ต้องมีความเข้าใจผิดเป็นแน่!”