ตอนที่ 193 ตระกูลที่โหยหา

ถ้อยคำเหล่านี้เปรียบประดุจอัสนีบาตฟาดเปรี้ยง ที่ระเบิดกึกก้องขึ้นในห้วงสมองของเซิ่งหมิงชิง

ในที่สุดเขา……ก็เข้าใจแล้ว

ในที่สุดเขาก็รู้แล้วว่า ตนเองผิดพลาดที่ตรงไหนกันแน่

มิใช่ว่าเขาไม่ได้ทำชั่ว ทว่าการวางตัวเฉยเมยยืนดูอยู่ข้าง ๆ ของเขานั้น แท้จริงแล้วก็คือความชั่วร้ายรูปแบบหนึ่ง

เขาเสพสุขกับความหวังดีและการทุ่มเทอย่างไม่คิดเผื่อใจของคุณหนูตัวน้อย ๆ ผู้หนึ่ง ทว่ายามที่นางถูกคนทั้งโลกทำร้าย เขากลับเลือกที่จะยืนกอดอกดูดาย

“ข้า……ข้า……” เซิ่งหมิงชิงอ้าปากค้าง ทว่ากลับไม่อาจเปล่งเสียงใด ๆ ออกมาได้

ความละอายใจและความเจ็บปวดอันมหาศาลสายหนึ่ง ได้โถมเข้ากลืนกินเขาจนมิดหมดสิ้น

เขามองดูจาวจาว ในดวงตาเต็มไปด้วยการดิ้นรนอันแสนเจ็บปวด น้ำเสียงแหบพร่าจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์

“ก่อนที่ข้าจะสูญเสียความทรงจำ……แท้จริงแล้ว……ข้าเป็นคนที่น่ารังเกียจถึงเพียงนี้เชียวหรือ”

เขาซวนเซถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ราวกับไม่อาจยอมรับความจริงข้อนี้ได้