ตอนที่ 179 ไม่ต้องการความรักมารดาที่มาช้าเกินไป

ยิ่งเสี่ยวจือเอ่ยก็ยิ่งโมโห ขอบตาแดงก่ำขึ้นมา

เรื่องราวเหล่านี้ ล้วนเป็นสิ่งที่นางได้ยินมาจากพวกบ่าวไพร่ในจวนอ๋องที่ย้ายมาจากจวนโหวผิงหนานในภายหลัง

ทุกคราที่นางได้ยิน ล้วนปวดใจจนทนแทบไม่ไหว

ท่านหญิงบ้านพวกนาง ชาติปางก่อนไปก่อกรรมทำเข็ญอะไรกันไว้ ถึงต้องมาพบเจอกับครอบครัวสารเลวใจหมาป่าปอดสุนัขเช่นนี้!

ฮูหยินโหวถูกเสี่ยวจือซักถามจนพูดไม่ออก

เซิ่งหวยซวี่... เซิ่งจางจือ... ดอกไอริส...

เรื่องราวเหล่านี้ นาง... นางกลับไม่รู้เลยแม้แต่เรื่องเดียว!

นางคิดมาโดยตลอดว่า บุตรชายคนโตสอบได้ยศตำแหน่ง เป็นเพราะสติปัญญาเฉลียวฉลาดแต่กำเนิดของตนเอง

นางคิดมาโดยตลอดว่า บุตรชายคนสามแม้ดื้อรั้นเกเร ทว่ากลับแคล้วคลาดปลอดภัยได้เสมอ เป็นเพราะดวงดี

นางคิดมาโดยตลอดว่า กลิ่นหอมสดชื่นของดอกไอริสในลานเรือนตนเอง เป็นเพราะพวกบ่าวไพร่ทุ่มเทแรงกายแรงใจ