ตอนที่ 172 วันนี้นางต้องตาย

โหวผิงหนานเห็นเขาไม่เอ่ยปาก จึงเข้าประเด็นสำคัญในทันที

เขาเล่าแผนการขององค์รัชทายาทกับเถาเยา รวมถึงเรื่องที่ฮูหยินโหวปฏิเสธไม่ยอมร่วมมือให้เซิ่งจางจือฟังจนหมดสิ้น

ในตอนท้าย เขามองเซิ่งจางจือ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความหวังและความเชื่อมั่น “จางจือ มารดาของเจ้ามีสายตาคับแคบเยี่ยงสตรี ถูกนังเด็กจาวจาวนั่นล่อลวงจนเสียสติไปแล้ว”

“แต่เจ้าไม่เหมือนกัน เจ้าเป็นบุรุษผู้มองเห็นภาพรวม”

“ยามนี้ ความหวังของจวนโหวพวกเรา ล้วนฝากไว้ที่ตัวเจ้าแล้วทั้งสิ้น”

“วันบวงสรวงบรรพชนวันเช็งเม้ง เจ้าจงไปแทนมารดาเจ้า ไปเปิดโปงความผิดของจาวจาวต่อหน้าฮ่องเต้และเหล่าขุนนางบุ๋นบู๊!”

เซิ่งจางจือเงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน ในแววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง

ให้เขา... ไปใส่ร้ายจาวจาวงั้นหรือ

เขานึกถึงดวงตาคู่นั้นของจาวจาวที่ทั้งเย็นชาและเจือแววเย้ยหยันในหุบเขาหมาป่า

เขานึกถึงยามอยู่บนเส้นทางกลับสู่นครหลวง ตัวเขาถูกปิดหูปิดตาไว้ราวกับคนโง่งม