ตอนที่ 173 ริษยา

ขณะนั้นในใจของจาวจาวก็มิอาจสงบลงได้เช่นกัน

นางสัมผัสได้ว่า มือข้างนั้นของฮ่องเต้ที่กุมมือนางไว้ ช่างอบอุ่นและเปี่ยมด้วยเรี่ยวแรง ถ่ายทอดการปกป้องและการสนับสนุนอันมิอาจกังขา

นางเงยหน้าขึ้น มองดูจักรพรรดิผู้ที่เพื่อปกป้องนางแล้ว ถึงกับยอมขัดกฎระเบียบบรรพชนต่อหน้าธารกำนัล กระทั่งยอมเอ่ยคำพูดอย่าง “เราคือกฎระเบียบ” ออกมา ในใจก็พลันผุดกระแสความอบอุ่นสายหนึ่งขึ้นมา

นี่คือ... ความรู้สึกของการมีคนในครอบครัวหรือ

การได้รับความไว้วางใจและมีคนคอยหนุนหลังให้อย่างหมดหัวใจ

ความรู้สึกเช่นนี้ ช่างดียิ่งนัก

นางมองไปยังจักรพรรดิซู่เฟิง เผยรอยยิ้มเจิดจ้าสดใสที่ออกมาจากก้นบึ้งหัวใจ

“ขอบพระทัยเพคะเสด็จปู่”

จักรพรรดิซู่เฟิงทอดพระเนตรใบหน้าแย้มยิ้มสดใสของนาง อารมณ์ก็พลอยแจ่มใสขึ้นตามไปด้วย พระองค์ทรงพระสรวลพลางตบหลังมือนางเบา ๆ

“เด็กโง่ ล้วนเป็นคนกันเองทั้งนั้น จะขอบใจอะไรกัน”