ตอนที่ 161 ฮูหยินโหวเดือดดาล

ในขณะที่ทุกคนในโถงใหญ่ต่างจดจ้องไปยังเถาเยา เพื่อรอนางเอ่ยคำอธิบายอยู่นั้น ร่างอันสูงศักดิ์สง่างามร่างหนึ่ง ภายใต้การห้อมล้อมของเหล่าหญิงรับใช้และหญิงรับใช้อาวุโส ก็ค่อย ๆ ก้าวเดินเข้ามา

ผู้ที่มาก็คือฮูหยินผิงหนานโหวนั่นเอง

วันนี้นางสวมกระโปรงแพรต่วนสีแดงเข้ม บนศีรษะประดับด้วยเครื่องประดับศีรษะทองคำฝังทับทิม ทั้งร่างดูเปล่งประกายด้วยแก้วแหวนเงินทอง ทว่าไม่อาจบดบังความหงุดหงิดใจและความเคลือบแคลงสงสัยที่คลี่คลายไม่ออกระหว่างคิ้วได้เลย

ตั้งแต่นางก้าวเข้ามา ก็มิได้เหลียวมองเถาเยาที่คุกเข่าอยู่บนพื้นแม้แต่แวบเดียว เพียงเดินตรงดิ่งไปยังเบื้องหน้าของโหวผิงหนาน

“ท่านโหว” นางยอบกาย น้ำเสียงฟังไม่ออกถึงอารมณ์ความรู้สึกอะไรกัน

“ฮูหยิน เจ้ามาได้อย่างไรกัน” โหวผิงหนานเห็นนาง ในใจพลันสะดุดวูบอย่างมิมีสาเหตุ

ฮูหยินโหวมิได้ตอบคำถามเขา เพียงกวาดสายตามองไปทั่วโถง แล้วเอ่ยเรียบ ๆ ว่า “เมื่อครู่ข้าได้ยินบ่าวไพร่กล่าวว่า บัญชีในจวนตรวจนับชัดเจนแล้ว มิได้ขาดหายไปแม้แต่น้อยกระนั้นหรือ”

“ใช่แล้ว!” โหวผิงหนานพอได้ยินเช่นนี้ ก็มีจิตวิญญาณกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที เขายืดแผ่นหลังตรง เอ่ยอย่างกระหยิ่มใจว่า “ฮูหยินเจ้าจงวางใจ รากฐานของจวนโหวเราหนาแน่นยิ่งนัก! เยาเยาเด็กคนนี้กตัญญูรู้ความ ปานนั้นจะแตะต้องเงินทองของจวนได้อย่างไรกัน!”

เมื่อฮูหยินโหวฟังจบ บนใบหน้ากลับมิได้เผยสีหน้าวางใจออกมาแม้แต่น้อย