ตอนที่ 160 เงินก้อนนั้นได้มาอย่างไรกันแน่

เด็กหญิงตัวน้อยผู้นั้นดูแล้วอายุเพียงไม่กี่ขวบ สวมใส่เสื้อผ้าผ้าหยาบที่ซักจนสีซีดขาว ใบหน้ามอมแมม มีเพียงดวงตากลมโตคู่นั้นที่ฉ่ำน้ำเป็นประกายระยิบระยับ

นางเห็นเขาจวนจะหิวตายอยู่รอมร่อ จึงทิ้งขนมเปี๊ยะรสเลิศเอาไว้ให้ จากนั้นก็หายตัวไปครู่หนึ่ง แล้วนำเสื้อผ้าตัวหนึ่งกลับมาคลุมลงบนกายของเขา

ยามนั้นจ้าวซิงหัวหิวโหยจนมองรูปลักษณ์ของนางไม่ชัดเจนเสียแล้ว

ทว่าริมฝีปากยังคงพึมพำคำขอบคุณแผ่วเบาไม่ขาดสาย

ทว่าเด็กหญิงตัวน้อยผู้นั้นกลับเพียงเบ้ปาก ใช้สุ้มเสียงแก่แดดเกินวัยซึ่งไม่เข้ากับอายุของตนกล่าวว่า “พระโพธิสัตว์อะไรกัน ข้าหาใช่คนดีมีเมตตาเสียหน่อย ในเมื่อข้าช่วยชีวิตเจ้าแล้ว เช่นนั้นวันหน้าเจ้าก็ต้องตอบแทนข้านะ~”

“เพราะฉะนั้นหลังจากมีชีวิตรอดต่อไปได้แล้ว เจ้าต้องพยายามฮึดสู้ขึ้นมาให้ดีล่ะ รู้หรือไม่~”

น้ำเสียงเช่นนั้น ท่าทางเช่นนั้น...

หัวใจของจ้าวซิงหัวพลันสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างรุนแรง

เขามองดูแผ่นหลังของจาวจาวที่เดินจากไป ความคิดอันเหลวไหลไร้สาระทว่าอาจหาญยิ่งกลับผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจอย่างไม่อาจควบคุมได้

หรือว่า...