ตอนที่ 159 คงไม่ใช่ว่า...

เถาเยาตกใจจนสะดุ้ง เหลียวหลังกลับไปมองตามจิตสำนึก

ในชั่วพริบตาที่นางหันศีรษะกลับไปนั้นเอง

จาวจาวก็ขยับตัว

การเคลื่อนไหวของนาง รวดเร็วประดุจสายฟ้าแลบ

เถาเยารู้สึกเพียงเบื้องหน้าพร่ามัว ผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งซึ่งส่งกลิ่นหอมประหลาด พลันอุดเข้าที่ปากและจมูกของนางอย่างรุนแรง!

เป็นผ้าเช็ดหน้าผืนที่นางเตรียมไว้เอง ทาผงยาสงบสมุนไพรเทพเอาไว้จนเต็มผืน!

“เจ้า……”

ม่านตาของเถาเยาเบิกกว้างขึ้นในพริบตา เปี่ยมล้นไปด้วยความหวาดกลัวและตระหนกตกใจอย่างหาที่สุดมิได้

นางอยากจะดิ้นรน อยากจะร้องขอความช่วยเหลือ ทว่าฤทธิ์ยานั้นกลับกำเริบขึ้นอย่างรวดเร็วยิ่งนัก

อาการวิงเวียนศีรษะอย่างรุนแรงสายหนึ่ง พลันจู่โจมทั่วทั้งร่างของนางในชั่วพริบตา